W nieznacznym zakresie wprowadzono ubezpieczenie emerytalno-inwalidzkie. Poza Niemcami we Francji wydano w 1910 r. ustawę o emeryturach i rentach dla robotników, drobnych rolników oraz prowadzących własną działalność zarobkową. Jednakże w sporze, jaki natychmiast powstał na tle interpretacji tej ustawy, Sąd Kasacyjny nadał jej wykładnię, w wyniku której ubezpieczenie to z obowiązkowego stało się praktycznie dobrowolne. Mimo iż projekty takiego ubezpieczenia społecznego były już dyskutowane w parlamencie od 1889 r., jego postulaty nie zostały w rzeczywistości zrealizowane. Wcześniej, w 1895 r., wydano ustawę o dotacjach państwa na rzecz ubezpieczeń dobrowolnych, a w 1905 r. ustawę o wypłacaniu przez gminy subwencjonowanych przez państwo zapomóg opieki społecznej dla osób w wieku ponad 70 lat, kalek, nieuleczalnie chorych, niemających środków utrzymania. Ubezpieczenie emerytalno-inwalidzkie wprowadzono po raz pierwszy w 1912 r. w Rumunii, a w formie zaopatrzeniowej w Danii, Wielkiej Brytanii i Szwecji. Były to już jednak lata bezpośrednio przed wybuchem wojny. Właściwy rozwój w tym zakresie przypada zatem na okres po jej zakończeniu.
kredyt mieszkaniowy zaproszenia ślubne Agencje pracy Kraków