Wraz z rozwojem kapitalizmu nastąpił rozwój opieki społecznej. W Wielkiej Brytanii wydano pierwsze ustawy związane z ochroną pracy. Dotyczyły one zatrudniania dzieci i kobiet w przemyśle i pochodziły z pierwszej połowy XIX wieku. W Wielkiej Brytanii też jako pierwszej powstała w 1833 r. inspekcja pracy, zwana wówczas inspekcją fabryczną. Ustawy te starały się polepszyć warunki pracy robotników - najpierw tylko przemysłu włókienniczego, następnie również innych jego gałęzi. Nie ratowały jednak ich położenia w razie wypadków losowych oraz na starość. Wzrost liczebności klasy robotniczej zmieniał dotychczasową sytuację, a bezrobocie zwiększało potrzeby w zakresie opieki społecznej, której stan i funkcjonowanie budziły nadal ogólne niezadowolenie. Na przeszkodzie rozwojowi systemu opieki społecznej w Wielkiej Brytanii stały purytańskie zasady natury filozoficznej. Uważano, że ubóstwo i inne niepowodzenia są wynikiem słabości jednostki, którą należy potępić z punktu widzenia moralnego. Należy pochwalić pracę, przedsiębiorczość, energię, silną wolę, dzięki którym każdy powinien zapewnić sobie samodzielnie warunki egzystencji nie tylko w okresie aktywności zawodowej, ale również na starość i w razie wypadków losowych. Konsekwencją takiej postawy było zapewnienie opieki społecznej w niezbędnym zakresie tylko na minimalnym poziomie, aby odstraszyć od korzystania z jej dobrodziejstw każdego, kto może zdobyć sobie środki egzystencji w uczciwy sposób. W związku z tym zarówno świadczenia opieki doraźnej, jak i warunki w domach dla ubogich i starców nie odbiegały od poziomu nędzy.
zarabianie przez internet raj podatkowy porady prawne kraków